Raphaël Glorieux was de allereerste winnaar van Brussel-Opwijk in 1951. Van nature was Raphaël een baanwielrenner, wat hij datzelfde jaar bewees door zilver te behalen op het WK baanwielrennen in de individuele achtervolging. De overwinning in Brussel-Opwijk kwam tot stand na een sprint in een kopgroep van zes renners. De wedstrijd, met een afstand van 128 kilometer, voltooide hij in 3 uur en 25 minuten (gemiddelde van 37,5 km/u).
1960
Willy Van den Berghen, favoriet na zijn zege in de Ronde van Vlaanderen voor beloften, leek de gedoodverfde winnaar. Maar in de laatste kilometer kwam hij ten val, waardoor zijn overwinning uit zicht verdween. Robert De Middeleir greep zijn kans en won na een bewogen eindsprint. Twee jaar later bewees De Middeleir zijn talent met een zege in Omloop Het Nieuwsblad, terwijl Van den Berghen datzelfde jaar een etappe in de Tour de France won.
1964
In 1964 toonde een jonge Eddy Merckx waarom hij werd gezien als dé favoriet voor de 14e editie van Brussel-Opwijk. Tijdens de laatste lokale ronde probeerden vier renners nog te ontsnappen, maar Merckx hield zijn kaarten in handen. In de laatste kilometer verraste hij iedereen: met een explosieve aanval rukte hij zich los van het peloton, dat naar Eddy keek om het gat te dichten. Met een indrukwekkende sprint liet hij zijn concurrenten achter en won hij met maar liefst 50 meter voorsprong op de 2e plaats!
Op de derde plaats eindigde een andere opkomende ster, Herman Van Springel, die datzelfde jaar al een profcontract tekende. De 116 km werden aan een, voor die tijd, razendsnel gemiddelde van 43,5 km/u afgelegd – pure klasse van de renners. Merckx zou een jaar later zijn profcarrière starten bij Solo-Superia. Zijn overwinning in Brussel-Opwijk was een voorbode van een ongeëvenaarde wielerlegende.
1970
In 1970 schreef Ludo Van der Linden uit Olen geschiedenis in Brussel-Opwijk. Voor het eerst in de roemrijke geschiedenis van deze koers was de winnaar geen sprinter, maar een solist. Van der Linden reed een alerte wedstrijd en wist op ongeveer 15 kilometer van de eindstreep weg te springen uit een kopgroep. Dankzij het tactische meesterschap van zijn ploegmaats Frans Verhaegen en Jan Van Mechelen, die de achtervolging lamlegden, slaagde Ludo erin zijn voorsprong uit te bouwen tot een indrukwekkende minuut.
Zijn overwinning in Brussel-Opwijk was geen toevalstreffer. Datzelfde jaar triomfeerde hij ook in de prestigieuze Kattekoers, de Gent-Wevelgem voor beloften. Het jaar daarop bewees hij zijn kracht en teamspirit door wereldkampioen ploegentijdrit (100 km) te worden.
1979
In 1979 schreef Etienne De Wilde wielergeschiedenis door als eerste – en tot op vandaag enige – renner Brussel-Opwijk twee keer te winnen. De “Blonde pijl uit Laarne” bewees zijn klasse door deze prestatie te leveren na een spectaculaire solo.
Toen De Wilde samen met zijn medevluchters het lokale circuit bereikte, schakelde hij een versnelling hoger. Uiteindelijk kwam hij met ruim 4 minuten voorsprong over de streep, terwijl Jean-Louis Baugnies de sprint voor de tweede plaats won, voor René Van den Bossche, Ludo De Poortere, Eric Delatte en Luc De Gauwe..
1982
De editie van 1982 bracht spektakel tot op de meet! Willem (Wim) Van Eynde en Ludo De Keulenaer maakten er een razend spannende finale van, met een sprint-à-deux waarin Van Eynde uiteindelijk de sterkste was. Hun knappe prestaties bleven niet onopgemerkt: beide renners kregen kort daarna een profcontract en bouwden een wielercarrière van tien jaar uit in het peloton. Voor Van Eynde was Brussel-Opwijk slechts het begin. Hij zou later ook mooie zeges boeken als prof, met onder andere overwinningen in de Heistse Pijl en Rund um Köln.
De 75e editie van Brussel-Opwijk 2025, gereden op 2 maart, leverde een spannende seizoensopener voor de beloften op. De overwinning ging naar Mathis Avondts, terwijl Joppe Heremans uit Heist een sterke indruk maakte door in de massasprint als tweede te eindigen namens VolkerWessels, Mathis Grysel van Lotto eindigde 3e in de sprint. De koers kende een rumoerig en chaotisch verloop, met meerdere aanvalspogingen en een nerveuze sfeer langs het parcours. In de finale bleef er uiteindelijk een groep samen die het uitmaakte in een massasprint. Avondts bleek dan de snelste in die slotfase en kon de zege grijpen.
Free AI Website Maker